Kronik Yalnız
Söz
Kronik yalnızlık, kronik…
Farz et ki biri yok…
Ben de vardım orda: adı dünya
Döndü çok palavra
Artık görmüyor ki kimse
Ondan satmıyor manevram
Kıvrak zihnim hep, doğuştan…
Anlar maalesef ki baştan
Keşke bilmeseydi böyle
Elde kaldı yok oluşlar
Aşıyor herkes haddi zaten
Ve açıyor kalbi tek hazinem diye
Ben diyemem…
Kimisi birisiz bir hiçtir.
Ama ben değilim o
"Ben" bana yetiyorum
Kronik yalnızlık — Bu benim!