Kronik Yalnız

Kronik yalnızlık, kronik… Farz et ki biri yok…

Ben de vardım orda: adı dünya Döndü çok palavra Artık görmüyor ki kimse Ondan satmıyor manevram

Kıvrak zihnim hep, doğuştan… Anlar maalesef ki baştan Keşke bilmeseydi böyle Elde kaldı yok oluşlar

Aşıyor herkes haddi zaten Ve açıyor kalbi tek hazinem diye Ben diyemem… Kimisi birisiz bir hiçtir. Ama ben değilim o "Ben" bana yetiyorum

Kronik yalnızlık — Bu benim!